சர்வதேச சிறுவர் தினத்தில் சபதம் எடுத்து அவர்களின் எதிர்கால வாழ்வை கட்டியெழுப்ப வேண்டும்

Report Print Yathu in கட்டுரை

இன்றைய சிறார்கள் நாளைய நாட்டின் தலைவர்களாவார். இவர்களுடைய எதிர்காலம் சிறப்பாக அமைய வேண்டியது இன்றைய காலத்தின் தேவையாகவுள்ளது.

போரினாலும் போருக்குப் பின்னான வாழ்விலும் சிறுவர்களின் வாழ்வு சின்னாபின்னமாகிப்போயுள்ளது. வடக்கு கிழக்கு மாகாணங்களில் போருக்குள் வாழ்ந்த சிறுவர்கள் வெடி ஓசை, உறவுகளின் உயிரிழப்புக்களுக்குள் வாழ்ந்தாலும் அவர்கள் இவற்றையெல்லாம் தங்கிக்கொண்டு ஓரளவு போசாக்குள்ளவர்களாகவும் அறிவுள்ளவர்களாகவும்

ஆளுமை மிக்கவர்களாகவும் வாழ்ந்துள்ளனர் என்பதை முழு உலகமும் அறியும்.

போரிற்குப்பின்னான வாழ்வில் சிறுவர்களின் எதிர்காலம் என்பது சிதைவடைந்துள்ளது. அதாவது இப்போது வடமாகாணத்தின் பல்வேறு பகுதிகளிலும் சிறுவர்களின் எதிர்காலம் பாதிக்கப்பட்டு வருகின்றது.

இலவசமாக வழங்கப்படுகின்ற கல்வியை கூட பெற்றுக் கொள்ள முடியாத அல்லது பெற்றுக்கொடுக்க முடியாத நிலையில் அதிக சிறுவர்கள் உள்ளனர்.

அதாவது சிறுவர்கள் தொடர்பாக அண்மையில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆய்வுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு ஊடகங்களில் வெளியாகிய தகவல்கள் அதிர்ச்சி மிக்க தகவல்களாக காணப்படுகின்றன.

அதாவது நாட்டில் 51 ஆயிரத்து 249 சிறுவர்கள் ஒரு நாளேனும் பாடசாலைக்கு செல்லவில்லை என்ற அதிர்ச்சியான தகவல் வெளியிடப்பட்டுள்ளது.

அதாவது தொழில் மற்றும் தொழிலுறவுகள் அமைச்சின் கோரிக்கைக்கு அமைவாக மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு மற்றும் புள்ளி விபரத்திணைக்களம் மற்றும் தேசிய பொருளாதார நடவடிக்கை அமைச்சு வெளியிட்டுள்ள சிறுவன் செயற்பாட்டு ஆய்வு – 2016 அறிக்கையிலேயே மேற்கண்ட விரபம் வெளியாகியுள்ளது.

இந்த ஆய்வு முழு நட்டைம் உள்ளடக்கும் வகையில் 2016ஆம் ஆண்டு மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளது.

இவ்வாய்விற்காக பிள்ளைகளின் சமூக விஞ்ஞானத்தகவல் பாடசாலைக்கல்வி பொருளாதார செயற்பாடு சுகாதாரம் மற்றும் பாதுகாப்பு பெற்றோர்களிடமிருந்து பெற்றுக்கொள்ளப்பட்ட தகவல் பல்வேறான தொழில்கள் மற்றும் தொழில் வழங்குபவர்களிடமிருந்து பெற்றுக்கொள்ளப்பட்டதாகவும் இந்த ஆய்வறிக்கையின் படி இந்த நாட்டின் மக்கள் தொகையின் நூற்றுக்கு 4.6 சதவீதமான 45இலட்சத்து 71ஆயிரத்து 442 பேர் தொடர்பிலேயே ஆய்வு மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளது.

இதில் 5-17 வயதிற்குட்பட்ட 90.1 வீதமானோர் மட்டுமே அதாவது 41 இலட்சத்து 18 ஆயிரத்து 741 பேர் மட்டும் பாடசாலைகளுக்கு செல்கின்றனர். 9.9 வீதமானவர்கள் பாடசாலைக்குச்செல்வதில்லை.

அதாவது 4 இலட்சத்து 52 ஆயிரத்து 661 பேர் பாடாசலைகளுக்குச் செல்வதில்லை. இதில் 1.12 சதவீதமானோர் அதாவது 51ஆயிரத்து 249 பேர் ஒரு நாளேனும் பாடசாலைக்குச் செல்லவில்லையெனவும் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

லயன் குடியிருப்புக்களில் வாழும் அதனை அண்மித்த பிரதேங்களில் சேரிகளில் வாழ்வோர் மற்றும் யுத்தத்திற்கு முகங்கொடுத்த பிரதேசங்களைச் சேர்ந்த சிறார்களுக்கு கல்வியைப் பெற்றுக்கொடுப்பதற்கான அக்கறையை அதன் பெற்றோர்கள் செலுத்தாமை போன்ற குறைபாடுகளால் இவ்வாறு சிறுவர்கள் கல்வியை இழந்த நிலையில் காணப்படுகின்றனர் என தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

யுத்தத்தினால் பாதிக்கப்பட்ட வன்னிப்பகுதியில் சிறுவர்களின் எதிர்காலம் கேள்விக்குறியான நிலையில் காணப்படுகின்றது. சிறுவர்களின் அபிவிருத்தி மற்றும் போசாக்கு மற்றும் வாழ்வாதாரம் போன்ற செயற்திட்டங்களுக்காக மத்திய மாகாண அரசுகள் மற்றும் அரச சார்பற்ற நிறுவனங்கள் அதிகளவான நிதிகள் செலவிடப்படுகின்றபோதும் சிறுவர் அபிவிருத்தி என்பது கேள்விக்குறியானதொன்றாகவே காணப்படுகின்றது.

கடந்த காலங்களில் இடம்பெற்ற தொடர் யுத்தம் இடப்பெயர்வுகள் காரணமாக அதிகளவான சிறுவர்கள் பாதிக்கப்பட்டிருக்கின்றார்கள். குறிப்பாக யுத்தகாலத்தில் அதிகளவான சிறுவர்கள் உயிரிழந்துளளதுடன் அங்கவீனர்களாக்கப்பட்டுள்ளனர்.

இதனைவிட அதிகளவான குடும்பங்கள் யுத்தத்தின் காரணமாக உழைப்பாளர்களை இழந்தும் வாழ்வாதார வசதிகளற்ற நிலையிலும் வாழ்வதனால் அந்தக் குடும்பங்களினுடைய வாழ்க்கைச்சுமையை சிறுவர்கள் சுமக்கவேண்டிய நிலை காணப்படுகின்றது.

குறிப்பாக பாடசாலைக்கல்வியை விட்டு தொழில் வாய்ப்புக்களைத் தேடிச்செல்கின்ற சிறுவர்களின் உழைப்புக்கள் குறைந்த வேதனத்துடன் உறிஞ்சப்படுகின்றன.

இதனைவிட இவ்வாறான சிறுவர்கள் சட்டவிரோதச் செயற்பாடுகளுக்கும் போதைப்பொருள் விற்பனைகளுக்கும் பயன்படுத்தப்படுகின்றனர். கிளிநொச்சி முல்லைத்தீவு மாவட்டங்களில் வாழுகின்ற சுமார் ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட சிறுவர்கள் இன்றும் பாடசாலைக்குச்செல்லாத நிலை காணப்படுகின்றது.

கிளிநொச்சி முல்லைத்தீவு மாவட்டங்களில் குறைந்தளவு வேதனங்கள் வழங்கப்பட்டு சட்டவிரோத மணல் அகழ்வுகள் மரக்கடத்தல்களுக்கு சிறுவர்கள் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகின்றனர்.

இதனைவிட சட்டவிரோதமான கசிப்பு உற்பத்தி விற்பனைகளுக்கும் சிறுவர்கள் பயன்படுத்தப்படுகின்றனர். சிறுவர்கள் தங்களது எதிர்காலத்தை கருத்திற்கொள்ளாது உடனடியான பணத்தேவையென்பதற்காக தங்களது எதிர்காலத்தை கருத்திற்கொள்ளாது இவ்வாறான செயல்களுக்குள் செல்கின்றனர்.

குடும்ப வறுமை வாழ்வாதாரத் தொழில் இன்மை பின் தங்கிய பிரதேங்களுக்கான போக்குவரத்து வசதி இன்மை போன்ற பல்வேறு காரணங்களால் சிறார்கள் பாடசாலைக் கல்வியை இடைநிறுத்துகின்றனர்.

சிறுவர்கள் பல்வேறு பாலியல் துன்புறுத்தல்களுக்கும் உள்ளாக்கப்படுகின்றனர். இதனால் கூடுதலான சிறுவர்களின் எதிர்காலம் கேள்விக்குறியாகின்றது.

கடந்த ஆண்டில் வடமாகாணத்தில் சிறுவர் துஸ்பிரயோகங்கள் தொடர்பாக இரண்டாயிரத்து 211 வழக்குகள் பதிவு செய்யப்படடுள்ளதாக தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

மீள்குடியேற்றத்தின் பின்னரான தொழில் வாய்ப்பின்மை, குடும்ப வறுமை, குடும்பங்களிடையேயான முரண்பாடுகள் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட திருமணங்கள் போதைப்பொருள் பாவனை, இவையெல்லாம் சிறுவர்கள் மீதே தாக்கம் செலுத்துகின்றன.

பொதுவாக கிளிநொச்சி முல்லைத்தீவு, வவுனியா ஆகிய பகுதிகளில் சிறுவர்கள் பல வழிகளில் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர்.

மேற்படி பிரதேசங்களில் சிறுவர்களின் எதிர்காலத்தை கட்டியெழுப்புவோம் என பல்வேறுபட்ட அரச மற்றும் அரச சார்பற்ற நிறுவனங்கள் பல்வேறு திட்டங்களை நிறைவேற்றி விட்டுச்செல்கின்றன.

ஆனால் சிறுவர்களின் வாழ்வில் முன்னேற்றம் இல்லை. போசாக்கின்மை சிறுவர்களை வேலைக்கமர்த்துதல், சிறுவர்களின் துஸ்பிரயோகங்கள் போதைப்பொருள் பாவனைக்கு சிறுவர்களை பயன்படுத்துதல் என்பன தொடர்ந்து கொண்டே இருக்கின்றது.

இவ்வாறாக சிறுவர்கள் மீது பெறறோர்கள் அவர்களை சூழவாழ்வோர் இந்த மழலைச் செல்வங்களை பாதுகாக்கவேண்டிய பாரிய பொறுப்பும் கடமையுள்ளவர்களாக

இச் சர்வதேச சிறுவர் தினத்திலே சபதம் எடுத்து அவர்களின் எதிர்கால வாழ்வை கட்டியெழுப்பவேண்டும் என்பதே இன்றைய காலத்தின் தேவையாகும்.