மகிந்த, மைத்திரி ஆட்சி! வேற்றுமையில் ஒற்றுமை....!

Report Print Jeslin Jeslin in இலங்கை

மூன்றாண்டு ஆண்டுகளை முழுமையாக முழுங்கியிருக்கிறது நல்லாட்சி என்று தென்னிலங்கை மக்களால் சொல்லப்படுகின்ற மைத்திரி, ரணில் அரசு.

இலங்கையின் இரண்டு பிரதான கட்சிகளும் இணைந்து உருவாக்கிய இந்த அரசாங்கம் தமிழ் மக்களின் அரசியல், பொருளாதார மற்றும் உரிமை விடயத்தில் எந்தளவு தூரம் விட்டுக் கொடுப்போடும், உண்மைத் தன்மையோடும் செயற்பட்டிருக்கிறது என்பது விவாதப் பொருளாகவே இருக்கிறது.

மூன்று தசாப்த காலமாக ஆயுதம் ஏந்தி தமது உரிமைகளுக்காக போராடிய தமிழர்கள், ஆட்சி மாற்றத்தின் பின்னரும் தங்களது போராட்டத்தை நிறுத்தவில்லை.

சம வலுவோடு போராடிய தமிழ் மக்கள் இன்று, வலுவிழந்து, வீதி, வீதியாக தங்களுக்கான நீதியை வேண்டி போராடுகின்றார்கள். இன்று ஆயுதப்போராட்டம் இல்லை. ஆனால், போராட்டம் வேறு வடிவத்திற்கு தளமாறியிருக்கிறது.

அரசாங்கத்தின் இழுத்தடிப்புக்கள், மெய்யற்ற வாக்குறுதிகள், நாளுக்கு நாள் ஏற்படும் பதவி மாற்றங்கள், தமிழ் அரசியல் தலைமைகளின் மீது மக்களுக்கு ஏற்பட்ட அதிருப்தி நிலை மற்றும் நல்லாட்சி அரசின் ஆமைவேக செயற்பாடுகள் என்பன ஒட்டு மொத்த தமிழ் மக்களையும் பெரும் ஏமாற்றுத்துக்குள் தள்ளிவிட்டிருக்கிறது.

நாட்டின் பிரதான பிரச்சினையாக அமைந்திருக்கும் அரசியல் தீர்வு விடயத்தில் அரசாங்கத்தின் செயற்பாடு ஆமை வேகத்திலன்றி, விவேகத்திலோ, வேகத்திலோ இடம்பெறுவதாக தெரியவில்லை.

அதுமாத்திரமன்றி, காணி விடுவிப்பு, அரசியல் கைதிகள் விடயம், காணாமல் ஆக்கப்பட்ட உறவுகளின் போராட்டமும், மைத்திரியின் வாக்குறுதிகளும், வடக்கில் நிலைபெறும் சிங்களக் குடியேற்றங்களும், சிங்கள ஆதிக்கமும் என்பனவே மக்களின் இந்த மனோநிலைக்கு காரணங்களாகிவிட்டன.

நல்லாட்சியில் எமக்குத் தீர்வு என்று காத்திருந்த மக்கள், தற்போது விரக்தியின் உச்ச நிலையை அடைந்துவிட்டனர் என்பதில் மாற்றுக்கருத்துக்கு இடமில்லை.

யுத்தம் முடிந்தவுடன் தமிழ் மக்களின் பிரச்சினை தீர்க்கப்படும் என்றார்கள். ஆனால், யுத்தத்தின் பின்னரான காலப்பகுதியில், பொதுமக்களின் காணிகள் இலங்கை இராணுவத்தினரால் கையகப்படுத்தப்பட்டது.

மக்களின் பலக்கட்ட போராட்டங்களின் பின்னர் தற்போது சிறிது, சிறிதாக விடுவிக்கப்பட்டு வருகின்ற போதிலும் இன்னமும் முக்கியமான நிலப்பகுதிகள் இராணுவ ஆக்கிரமிப்பிற்குள் இருக்கின்றன.

மற்றொருபுறத்தில், கவர்ச்சி வசனங்களுக்குள் தமிழ் மக்களை அடக்குவதில் பெரும் மகா தந்திரக்காரர்களாக இருக்கிறார்கள்.

மனிதாபிமான மீட்புப் போரில் தமிழ் மக்களை மீட்டு, தமிழ் மக்களின் உரிமைகளையும், உயிரையும் பாதுகாத்துவிட்டதாக பறைசாற்றியது மகிந்த அரசு.

இதோ தமிழ் மக்களுக்கு விரைவில் தீர்வு, அரசியலமைப்பு மாற்றம், கைதிகள் விடுதலை, மறு வாழ்வு என்றது இன்றைய மைத்திரி, ரணில் அரசாங்கம். இரண்டு அரசாங்கத்திலும் வார்த்தைகள் மட்டுமே கவர்ச்சியானதாக இருக்கின்றதே அன்றே வேறு எதுவும் நடந்ததாகத் தெரியவில்லை.

இதற்கு தமிழ் தலைமைகளும் ஆமாம் சாமி போடுவது சற்றே கேளிக்கைக்குரியது.

யுத்தத்தின் பின்னர் தலைகீழாக மாறிய தமிழர் வாழ்க்கையில் ஒளிக்கீற்றுத் தென்படுவதாக தெரிவில்லை. இந்தாண்டில் தீர்வு, அடுத்தாண்டில், தீர்வு என்று வழமையான கால இழுத்தடிப்பை இந்த அரசாங்கம் மிகக் கச்சிதமாக செய்து கொண்டிருப்பதை அவதானிக்க முடிகிறது.

காணி விடுவிப்பில், கடந்த 300 நாட்களுக்கும் மேலாக கேப்பாப்புலவு மக்கள் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டுள்ள நிலையில், அவர்களது நிலமும் விடுவிக்கின்றோம் என்ற பெயரில் கிள்ளிக் கொடுக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன.

அள்ளிக்கொடுத்தவர்கள் வாழ்ந்த மண்ணில், அயலவர் கிள்ளிக்கொடுக்கும் தம் நிலத்தை பெற்றுக்கொள்ள மக்கள் நடத்தும் போராட்டங்களை அறிந்தும் அறியாது இருக்கிறது அரசும், தென்னிலங்கையும்.

யுத்தத்தின்போது இராணுவத்தினரிடம் சரணடைந்து வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்ட உறவினர்களின் வெளிப்படுத்தலை வலியுறுத்தி வடக்கு தாயகமெங்கும் போராட்டங்கள் முன்னெடுக்கப்பட்டு வருகின்றன.

ஜனாதிபதி வருகின்றார், விரைவில் தீர்வு என்கின்றார்! தமிழ் தலைமைகள் வருகின்றனர் தீர்வைப் பெற்றுக்கொள்ள ஒன்றிணைந்து போராடுவோம் என்கின்றனர்! அவர்களது வாய்வார்த்தையாக மாத்திரம் வெளிப்படும் அந்த தீர்வுக்கு எட்டு வருடங்கள் காத்திருப்பு..! இந்த எட்டுவருடங்களில் ஐந்தை மகிந்த அரசும், மூன்றை இந்த அரசும் விழுங்கிவிட்டன.

இன்னும் எத்தனை வருடங்கள் காத்திருக்கப்போகின்றோம், கடந்த ஒக்டோபர் மாதம் கிளிநொச்சிக்கு விஜயம் மேற்கொண்டிருந்த ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன, காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்களின் உறவினர்களை சந்தித்து கலந்துரையாடி தீர்வினைப்பெற்றுத்தருவதாக வாக்குறுதியளித்தார்.

இதனைத் தொடர்ந்து, ஜனாதிபதியிடம், தனியாக சந்திப்பதற்கு காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்களின் உறவுகள் கோரிக்கை விடுத்திருந்தனர். அதன்படி 8 மாவட்டங்களைச் சேர்ந்த 31பேர் ஜனாதிபதியைச் சென்று சந்தித்தும், பேச்சுவார்தைகளை நடத்தியிருந்தனர்.

தம்மை அழைத்த ஜனாதிபதி நல்லதொரு பதிலை தருவார் என்று எதிர்ப்பார்ப்புடன் சென்றிருந்தவர்களுக்கு என்ன பலன்கள் கிடைத்தது என்றால் அது கேள்விக்குறியே!

தொடர்ந்தும் பயங்கரவாதத் தடைச்சட்டத்தின் கீழ் கைது செய்யப்பட்டு இன்றளவிலும் தண்டனைப் பெற்றுவரும் அரசியல் கைதிகளின் நிலை?

132 இற்கும் மேற்பட்ட அரசியல் கைதிகள் எவ்வித குற்றச்சாட்டுக்களும் இன்றி சிறைகளில் தடுத்து வைக்கப்பட்டுள்ளனர்.

இவர்களில் பலருக்கு நீதிமன்றங்களில் வழக்கு தாக்கல் கூட செய்யப்படாத நிலையில் கடந்த 20 வருடங்களாக தடுத்து வைக்கப்பட்டுள்ளனர்.

இன்னும் சிலருக்கு வழக்குத் தாக்கல் செய்யப்பட்ட போதும் அவர்களது வழக்கு விசாரணைகள் இழுத்தடிப்பு செய்யப்பட்டு வருகின்றன.

அண்மையில் மூன்று அரசியல் கைதிகள் தமது வழக்குகளை வவுனியா மேல் நீதிமன்றத்திற்கு மாற்றுமாறுகோரி உண்ணாவிரதத்தை மேற்கொண்டனர்.

அவர்களின் நிலை கவலைக்கிடமாக சென்ற பட்சத்தில் யாழ். பல்கலை மாணவர்களின் போராட்டத்தால் உண்ணாவிரதம் தற்காலிகமாக நிறைவுக்குக் கொண்டுவரப்பட்டது.

எனினும் தற்காலிக தீர்வுகளே கிடைக்கப்பெற்ற நிலையில் நிரந்தர தீர்வுக்காக அவர்கள் இன்னும் போராட்டங்களை மேற்கொள்ள வேண்டுமா? அல்லது போராட்டத்திலேயே அவர்களது வாழ்நாட்கள் முடிந்துவிடுமா என்ற நிலையையும் தோற்றுவித்துவிட்டது.

நல்லாட்சி அரசின் மீது அளவற்ற நம்பிக்கையில், ஆட்சி மாற்றம் வந்தால் நாமும் சமத்துவமாய் வாழ முடியும் என்ற எண்ணப்பாட்டில் நல்லாட்சி அரசின் உருவாக்கத்திற்கு வழிவகுத்த மற்றுமொரு சமூகம் தான் மலையகத்தினர்.

பிரித்தானியரின் ஆட்சிக்காலத்தில், தேயிலை தொழிலை மேற்கொள்ளவென தென்னிந்தியாவில் இருந்து 200 வருட காலத்திற்கு முன்னர் மலையகத்தினர் அழைத்துவரப்பட்டனர்.

மலையும், காடுகளும், முற்புதர்களுமாக காணப்பட்ட ஒரு நிலப்பரப்பை தனது கடும் உழைப்பால் மாத்திரம் பொன் விளையும் பூமியாக மாற்றியமைத்தவர்கள் மலையக சமூகத்தினர்.

காடுகள், மலைகள் என ஏறி, சிறுத்தைகளுடனும், இரத்தம் உறிஞ்சும் அட்டைகளுடனும் தினம் தினம் போராடி, தமது அடிப்படைத் தேவைகளை கூட பூர்த்தி செய்துக்கொள்ள முடியாத அவல நிலையிலேயே மலையகத்தினர் வாழ்ந்து வருகின்றனர்.

உழைப்புக்கேற்ற ஊதியம் இல்லாமல், அதனைப் பெற்றுக்கொள்ள எத்தனை போராட்டங்கள்? எத்தனை வாக்குறுதிகள்? தேர்தல் மேடைகளில் மாத்திரம் மலையகத்தவரின் புகழ் பாடும் அரசியல் தலைமைகள் அதன் பின்னர் அவர்களின் போராட்டத்தின் போதும் கோரிக்கைகளின் போதும் பாராமுகமாய் இருப்பது ஏனோ?

200 வருட கால லயன் வாழ்க்கை முறையை மாற்றுவோம்! தனிவீட்டுத்திட்டம் இன்றே சாத்தியப்படும் என காலகாலமாய் வழங்கப்பட்ட வாக்குறுதிகள், தற்போதுதான் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக முளைக்க ஆரம்பித்துள்ளன.

இதுபோன்ற துன்ப நிலையில் வாழ்ந்து வரும் மக்களுக்கு நல்லாட்சி அரசுப் பெற்றுக்கொடுத்த தீர்வுதான் என்ன? அரசியல் பிரதிநிதிகள் பெற்றுக்கொடுத்த தீர்வுதான் என்ன?

இவ்வாறு நாட்டின் ஒட்டுமொத்த தமிழ் சமூகமும் தீர்வு என்ற ஒரு வார்த்தைக்காய் நல்லாட்சி அரசிடம் கையேந்தி நிற்கும்போது, நல்லாட்சி அரசிற்குள்ளேயே தீர்வில்லா பிரச்சினைகள் தோன்றி மறைவதை எங்கணம் சொல்ல!