தடையும் விலகலும்!

Report Print Subathra in கட்டுரை

ஐ.நா மனித உரிமைகள் பேரவையில் நிறைவேற்றப்பட்ட 30/1 தீர்மானத்துக்கு வழங்கப்பட்ட இணை அனுசரணையிலிருந்து இருந்து விலகிக் கொள்ளும் முடிவை அரசாங்கம் எடுத்திருக்கிறது. இந்த முடிவு, ஏற்கனவே எதிர்பார்க்கப்பட்ட ஒன்றுதான்.

ஜனாதிபதி கோட்டாபய ராஜபக்சவின் தேர்தல் அறிக்கையில் கூறப்பட்டிருந்த விடயமே இது என்றும், ஜனாதிபதி தேர்தலில் மக்கள் அளித்த ஆணைக்கு அமையவே, இந்த முடிவு எடுக்கபட்டதாகவும், அமைச்சர் மஹிந்த சமரசிங்க கூறியிருந்தார்.

ஆனால், இரானுவத்தளபதி லெப்.ஜெனரல் சவேந்திர சில்வா மற்றும் அவரது குடும்பத்தினருக்கு, அமெரிக்கா பயணத் தடை விதித்ததை அடுத்தே அரசாங்கம் இந்த முடிவை எடுத்திருப்பதாக பிரதமர் மகிந்த ராஜபக்ச தெரிவித்துள்ளார்.

ஐ.நா மனித உரிமைகள் பேரவையின் அமர்வு நாளை ஆரம்பமாகவுள்ள நிலையில், அரசாங்கத்தின் இந்த முடிவு வெளியிடப்பட்டிருக்கிறது.

அரசாங்கத்தின் இந்த முடிவு குறித்து கவலை வெளியிட்டுள்ள ஐ நா மனித உரிமை ஆணையாளர் மிச்சல் பச்லட் அம்மையார், ஜெனீவா வாக்குறுதிகளை அரசாங்கம் நிறைவேற்ற வேண்டும் என்றும் குறிப்பாக பொறுப்புக்கூறல் மற்றும் பாதுகாப்புத்துறை மறுசீரமைப்புக்களை இலங்கை முன்னெடுக்க வேண்டும் என்றும் வலியுறுத்தியிருக்கிறார்.அதேவேளை, ஜெனீவா தீர்மானத்தில் இருந்தது அரசாங்கத்தால் விலகமுடியாது என்றும், விலகப்போவதாக கூறுவது சிங்கள மக்களை ஏமாற்றுவதற்கான பூச்சாண்டியே எனவும் கூட்டமைப்பின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் எம்.ஏ.சுமந்திரன் கூறியிருக்கிறார்.

கடைசியாக இலங்கை அரசாங்கம், 2019 மார்ச்சில் இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு செல்லுபடியாகும் தீர்மானத்திற்கு இணை அனுசரணை வழங்கியிருந்தது என்றும் அந்த ஆணை அடுத்த ஆண்டு மார்ச் வரை தொடரும் என்றும் அவர் கூறியிருக்கிறார்.

ஜெனீவா தீர்மானத்தை நிறைவேற்றிய உறுப்பு நாடுகளுடன் நடத்திய பேச்சுக்களின் பின்னர், கருத்து வெளியிட்டிருந்த எம்.ஏ.சுமந்திரன், அவ்வாறு இலங்கை அரசாங்கம் தீர்மானத்திலிருந்து விலக இடமளிக்கப்போவதில்லை என என்று குறிப்பிட்டிருந்தார்.

ஜெனீவா தீர்மானத்திலிருந்து விலகும் முடிவை, அரசாங்கம் எடுத்திருந்தாலும் அதற்க்கு அமைச்சரவை அனுமதி பெறப்பட்டிருந்தாலும் அதுபற்றி பிரதமர் மஹிந்த ராஜபக்ச அறிக்கை மூலம் கூறியிருந்தாலும் இந்த முடிவை ஜெனீவாவில் தெரியப்படுத்த வேண்டும்.உறுப்பு நாடுகளிடம் அறிவிக்க வேண்டும்.

நாளை ஆரம்பமாகும் பேரவை கூட்டத்தொடரில் பங்கேற்று வெளிவிவகார அமைச்சர் தினேஸ் குணவர்தன இந்த முடிவை அறிவிப்பார் என்று கூறப்படுகிறது.

அவர் அவ்வாறு முடிவை அறிவிக்காது போனாலும் ஜெனிவா தீர்மான கடப்பாட்டிலிருந்து அரசாங்கம் ஏற்கனவே விலகி விட்டது என்பதுதான் உண்மை.

2005ஆம் ஆண்டு மஹிந்த ராஜபக்ச பதவிக்கு வந்த பின்னர், அடுத்த ஆண்டிலேயே விடுதலைப் புலிகளுக்கும் அரச படைகளுக்கும் இடையில் போர் தொடங்கி விட்டது.

ஆனாலும், 2002 ஆம் ஆண்டு நோர்வேயின் ஏற்பாட்டில், ரணில் விக்ரமசிங்கவும் பிரபாகரனும் கையெழுத்திட்ட போர் நிறுத்த புரிந்துணர்வு உடன்பாடு நடைமுறையிலே இருந்து வந்தது.

போர் நிறுத்த உடன்பாடு முறித்துக் கொள்ளப்படுவதாக முறைப்படி அறிவிக்கப்படாமல் இருதரப்பு போரில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருந்தன.

2006 ஜூலை மாதம் இரண்டு தரப்புகளும் இடையிலான போர் மாவிலாறில் தொடங்கியது. அதற்குப் பின்னர், முகமாலையில் 2006 ஓகஸ்ட் மாதமே முழு அளவிலான போர் வெடித்திருந்தது.

ஆனால், போர் நிறுத்த உடன்பாட்டிலிருந்து விலகிக் கொள்வதாக அரசாங்கம் 2007 பெப்ரவரி மாதமே அறிவித்திருந்தது.

போர் நிறுத்த உடன்பாடு நடைமுறையில் இருந்தாலும் அதனை கடைப்பிடிக்காமலேயே இருந்தது போலத் தான், ஜெனீவா தீர்மானத்தில் இருந்து விலகாவிடினும் அதனை நடைமுறைப்படுத்தாமலேயே காலத்தை கடத்தியிருக்க முடியும்.'

தற்பொழுது பொதுத்தேர்தல் ஒன்று வராமல் இருந்திருந்தால் அரசாங்கம் அவ்வாறானதொரு முடிவைத்தான் எடுத்திருக்கும். இதன் மூலம், சர்வதேச அழுத்தங்களுக்கு முகம் கொடுக்க வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டிருக்காது.

ஆனால் பொதுத்தேர்தல் நெருங்கி வரும் வேளையில், சிங்கள பௌத்த வாக்குங்களை கைப்பற்றுவதற்காக அவர்களை உசுப்பேற்றி உணர்ச்சி வச நிலையில் வைத்திருப்பதற்கு, ஜெனீவா தீர்மானத்தில் இருந்து விலகும் முடிவை அரசாங்கம் எடுத்திருக்கின்றது.

அதற்கு ஒரு காரணம் தேவைப்பட்டது, இராணுவத்தளபதி லெப்.ஜெனரல் சவேந்திர சில்வாவுக்கு அமெரிக்கா விதித்த தடையை காரணமாக மாற்றியிருக்கிறது.

இந்த காரணம் கிடைக்காமல் போயிருந்தால் கூட, அரசாங்கம், ஜெனீவா தீர்மானத்திலிருந்து விலகும் முடிவை எடுத்திருக்கும்.ஏனென்றால், பொதுத் தேர்தலில் அரசாங்கத்திற்கு சில பிரமாண்டமான பிரச்சாரங்கள் தேவைப்படுகின்றன.

ஜனாதிபதி தேர்தலில் தேசிய பாதுகாப்பு என்ற பூச்சாண்டி பெரிது படுத்தப்பட்டது. ஆட்சிக்கு வந்து விட்டதால், இனி அதனை முன்னெடுக்க முடியாது. நாட்டின் இறைமை, சுதந்திரம் போன்றவற்றை தான் அடுத்ததாக கையில் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

இராணுவ தளபதிக்கு விதிக்கப்பட்ட தடை அதற்கு சாதகமானதாக அமைந்திருப்பதால், இந்தச் சந்தர்ப்பத்தைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு ஜெனீவா தீர்மானத்திலிருந்து

விலகபோவதாக அறிவித்திருக்கிறது.

அரசாங்கம் ஜெனீவா தீர்மானத்திலிருந்து விலகாமல் போனாலும், இதனை நடைமுறைப்படுத்தும் என்றில்லை. அதுவும் பொறுப்புக்கூறல், பாதுகாப்பு மறுசீரமைப்பு விவகாரங்களில் அரசாங்கம் எந்த வாக்குறுதியையும் நிறைவேற்றாது.

தற்போதைய அரசாங்கம் பாதுகாப்பு மறுசீரமைப்பிற்கு பதிலாக, சிவில் நிர்வாகத்தில் இராணுவத் தலையீடுகளை அதிகரித்துக்கொண்டிருக்கிறது.

ஏற்கனவே பாதுகாப்பு செயலர், துறைமுக அதிகார சபை தலைவர், தொலைத்தொடர்பு ஒழுங்கமைப்பு ஆணைக்குழு தலைவர், விமான நிலையங்கள் அதிகார சபைத் தலைவர் உள்ளிட்ட பல பதவிகளுக்கு முன்னாள் இராணுவ அதிகாரிகள் பலர் நியமிக்கப்பட்ட நிலையில், இப்போது சுங்கப் பணிப்பாளராக மேஜர் ஜெனரல் விஜித ரவிபிரிய நியமிக்கப்பட்டிருக்கிறாரா.

இவ்வாறாக, சிவில் நிர்வாக பதவிகளில் இராணுவ அதிகாரிகளை அமர்த்தி, இராணுவ ஆட்சியை நோக்கி நாட்டை நகர்த்தி கொண்டிருக்கும் அரசாங்கம், ஐ,நா மனித உரிமைகள் பேரவையினால் முன்மொழியப்பட்ட பாதுக்காப்பு மறுசீரமைப்பு திட்டங்களை முன்னெடுப்பதற்கு வாய்ப்பில்லை.

அதைவிட, போரில் மீறல்கள் நடக்கவில்லை எனக்கூறும் அரசாங்கம், போர்க்களத்தில் நடந்த மீறல்களை விசாரிக்கவோ பொறுப்புக்கூறலுக்கான வழிமுறைகளை பின்பற்றவோ வாய்ப்புக்கள் இல்லை.அரசாணைக்கும் பொறுப்புக்கூறலை முன்னெடுக்க தவறியதுதான் இராணுவத்தளபதி மீதான அமெரிக்காவின் தடைக்குக் காரணம்.

ஐ.நா. விசாரணை அறிக்கையில் போர்க்குற்றங்கள் குறித்த நம்பகமான குற்றச்சாட்டுக்கள் அவர் மீது இருப்பதாக கூறப்பட்டுள்ளதை அமெரிக்கா சுட்டிக்காட்டியிருக்கிறது.

அரசாங்கமோ அவர் மீது சுமத்தப்பட்டுள்ளவை ஆதாரமற்ற குற்றச்சாட்டுகள் என்றும் நிரூபிக்கப்படாத குற்றச்சாட்டுக்கள் என்றும் கூறியுள்ள பிரதமர், குற்றம் நிரூபிக்கப்படாத வரையில் எவரும் குற்றவாளிகள் அல்ல என்றும் நியாயப்படுத்தியிருக்கிறர் பிரதமர் மஹிந்த ராஜபக்ச.

இராணுவத்தளபதி மீது சுமத்தப்பட்டுள்ள போர்குற்றச்சாட்டுகளை நிராகரிக்கும் அரசாங்கம், அந்த குற்றச்சாட்டுகளின் உண்மைத்தன்மை குறித்து விசாரிக்க நடவடிக்கை எடுக்கவில்லை.

குற்றச்சாட்டுகள் குறித்து விசாரிக்கும் பொறிமுறையைக் கூட தீர்மானிக்கும் பொறுப்பை அரசாங்கத்திடமே ஐ.நா மனித உரிமைகள் பேரவை ஒப்படைத்திருந்தது.

பொறுப்புக்கூறலுக்கான விசாரணை பொறிமுறையை உருவாக்காமல், குற்றச்சாட்டுகளை விசாரிக்க நடவடிக்கை எடுக்காமலேயே பொய்யான குற்றச்சாட்டுகள் என்று காலத்தைக் கடத்தி வந்திருக்கிறது அரசாங்கம்.

இனிமேலும், அந்த இழுத்தடிபு சாத்தியமில்லை என்பதைத்தான் இராணுவத்தளபதி மீதான தடை எடுத்துக்கட்டியிருக்கிறது.

இந்த தந்தையுடன் எல்லாம் முடிந்து போய்விடும் என்றில்லை. இதற்குப் பின்னர் என்ன நடக்கப்போகிறது என்பதுதான் முக்கியமானது.