அனைத்து அடக்குமுறைகளுக்கும் எதிராக பெண்களே அணிதிரள்வீர்!

Report Print Sumi in அறிக்கை

அனைத்து அடக்குமுறைகளுக்கும் எதிராக பெண்கள் அனைவரும் அணிதிரள வேண்டும் என கோரிக்கை விடுக்கப்பட்டுள்ளது.

சர்வதேச மகளிர் தினத்தை முன்னிட்டுப் பெண் விடுதலைச் சிந்தனை அமைப்பு வெளியிட்டுள்ள அறிக்கையில் இந்த விடயம் கூறப்பட்டுள்ளது.

அந்த செய்தியில் தொடர்ந்தும் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளதாவது,

“ஆண்டுதோறும் மார்ச் 8 சர்வதேச மகளிர் தினமாக முன்னெடுக்கப்படுகின்றது. 1975ஆம் ஆண்டிலிருந்து ஐக்கிய நாடுகள் சபை இந்த தினத்தை சர்வதேச பெண்கள் தினமாக அறிவித்திருந்தபோதும், வரலாற்றில் இந்நாள் 1917 ஆம் ஆண்டு சுமார் இரண்டு லட்சம் ரஷ்யப் பெண்கள் ஜார் மன்னரின் கொடுங்கோல் ஆட்சிக்கு எதிராக கிளர்ந்தெழுந்த நிகழ்வை நினைவுகூரும் நாளாகும்.

ஜார் ஆட்சிக்காலத்தில், முதலாம் உலகப்போரின் விளைவாகப் பல்லாயிரக்கணக்கான ரஷ்ய ஆண்கள் மடிந்தனர், காணாமல் ஆக்கப்பட்டனர். பஞ்சம் தலைவிரித்தாடியது.

தமது கணவன்மாரைப் போருக்குப் பலிகொடுத்துவிட்டு, குழந்தைகள் பசியில் வாடுவதைப் பொறுக்க முடியாத பெண்கள் ரொட்டிக்காகவும், போருக்கு எதிராகவும்* என்ற தொனிப் பொருளை மையமாகக் கொண்டு போராட்டத்தில் ஈடுபட்டனர்.

இப்பெண்கள் எழுச்சியின் தொடர்ச்சியாகவே மாபெரும் ரஷ்ய அக்டோபர் புரட்சி ஏற்பட்டது. அதற்கு நன்றி கூறும் விதமாக, லெனின் தலைமையிலான சோவியத் அரசு மார்ச் 8 ஆம் திகதியை மகளிர் தினமாக அறிவித்து அரஷ்யப் பெண்களை கௌரவித்தது.

இன்று பெண்கள் அனுபவிக்கும் மகப்பேற்று விடுமுறை, பாலூட்டும் தாய்மாருக்கான நேரச்சலுகை உட்படப் பல்வேறு உரிமைகள் ரஷ்ய சோஷலிசப் புரட்சி எமக்குப் பெற்றுத் தந்த உரிமைகளாகும்.

ஆனாலும், தமது பல்வேறு உரிமைகளுக்காக உலகெங்கிலுமுள்ள பல்வேறு நாடுகளிலும் பெண்கள் இன்றும் போராடிக் கொண்டிருக்கின்றனர்.

இலங்கையில் மலையக பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்கள் தமது நாட் சம்பளம் ஆயிரம் ரூபாவாக உயர்த்தப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கையுடன் பல மாதங்களாக ஆர்ப்பாட்டங்களில் ஈடுபடுகின்றனர்.

அதேபோல், யுத்தத்தில் காணமல் ஆக்கப்பட்ட உறவுகளை மீட்டுத் தரும்படி வடக்கு கிழக்கில் பெண்கள் போராடிக்கொண்டிருக்கின்றனர்.

அத்துடன், தமது பூர்வீக வாழ்விடங்களை மீட்டுத் தரும்படி கேப்பாபிலவு, சிலாவத்துறை மக்கள் தொடர்ந்தும் போராடிக் கொண்டிருக்கின்றனர். புத்தளம் பிரதேசத்தில் கொழும்பு, வெளிநாட்டு திண்மக் கழிவுகளை கொட்டும் திட்டத்திற்கு எதிராக மக்கள் போராடிக்கொண்டிருக்கின்றனர்.

இந்த எல்லா போராட்டங்களிலும் சளைக்காமல் ஓர்மத்துடன் தொடர்ந்து போராடிக் கொண்டிருப்பது பெண்களே.

10 இலிருந்து 50 வயதுக்கு இடைப்பட்ட பெண்களையும் ஐயப்பன் கோயில் தரிசனத்திற்காக அனுமதிக்க வேண்டும் என இந்திய உச்ச நீதிமன்றம் தீர்ப்பு வழங்கிய பின்னரும் கூட, வழிபாட்டுக்கு சென்ற பெண்களை பிற்போக்கு ஆணாதிக்க மதவாத சக்திகள் தடுத்ததுடன், அவர்களுக்கு எதிராகத் தாக்குதலும் நடத்தினர்.

இதற்கெதிராக, தமது வழிபாட்டு உரிமைக்காக, சுமார் 5 லட்சம் கேரள பெண்கள் திரண்டெழுந்து மனிதச் சங்கிலிப் போராட்டத்தை நடத்தி தமது உரிமையைப் பெற்றுக் கொண்டனர்.

இந்த நிகழ்விலிருந்து புலனாவது என்ன? சட்டங்களாகக் காகிதங்களில் இருக்கும் பெண்களின் உரிமைகள் நடைமுறைக்கு வர வேண்டுமானால்கூட பெண்கள் போராட வேண்டியிருக்கிறது.

பெண்கள் மீதான வன்முறைக்கு எதிராக பல்வேறு சட்டங்கள் வெறும் காகிதங்களில் மட்டுமே இருக்கின்றன. பல்கலைக்கழக விரிவுரையாளரான போதநாயகி, ஹட்டன் தனியார் வைத்தியசாலை தாதி சாந்தினி உட்படப் பல பெண்கள் குடும்பத்தில், வேலையிடத்தில் நிகழும் வன்முறைகள், அத்துமீறல்களால் தற்கொலை செய்து கொண்டுள்ளனர்.

குடும்ப உறுப்பினர்களால் பெண்களுக்கெதிராக மேற்கொள்ளப்படும் வன்முறைகள் பல முறைப்பாடாகக் கூடப் பதிவாவதில்லை.

வருமானத்திற்கான உழைப்பிலும் குடும்பத்திற்கான உழைப்பிலுமாக பெண்கள் இரட்டைச் சுமைக்கு உட்படுத்தப்படுகின்றனர். அதுபற்றி முதலாளித்துவ சட்டங்கள் கண்டுகொள்வதில்லை.

அதைப்பற்றிப் பேசினால், முதலாளித்துவ பொருளாதார அமைப்பின் இருப்பிற்கு அச்சுறுத்தலாகும் என்பதால், பெண்விடுதலை என்பதாக மேட்டுக்குடிப் பெண்களின் பார்வையில், அவர்களின் கோரிக்கைகளை மட்டும் முன்னிறுத்தி, உழைக்கும் பெண்களின் கோரிக்கைகளைப் புறந்தள்ளிவிடுகின்றனர்.

உண்மையில் உழைக்கும் பெண்களின் விடுதலை சமூக விடுதலையுடன் இணைந்திருந்திருக்கிறது. உழைக்காத பெண்கள் என எவருமே இல்லை. சில பெண்களிற்கு உழைப்பிற்கான ஊதியம் கிடைக்கிறது.

அவர்களின் உழைப்பிற்குப் பணப் பெறுமதி இருக்கிறது. பணப்பெறுமதியற்ற குடும்ப உழைப்பில் பெண்களின் ஆயுளும் ஆரோக்கியமும் தேய்ந்து மடிந்து போவதை எவரும் கண்டுகொள்வதில்லை.

1990களில் வெனிசூலா நாட்டின் இல்லத்தரசிகள், தமது குடும்ப உழைப்பையும் சமூக உழைப்பாக கருதித் தமக்கும் ஓய்வூதியம் வழங்கவேண்டும், என்ற கோரிக்கையுடன் வேலைநிறுத்தப் போராட்டம் நடத்தி வெற்றி கண்டனர்.

குடும்ப உழைப்பில் 8 மணி நேரம் என்ற நேர வரையறை இல்லை. காலை கண்விழித்ததிலிருந்து உறங்கச் செல்லும் வரை ஓய்வற்ற உழைப்பில் பெண்கள் அசலிப்பின்றி உழைப்பது பற்றி எந்தக் கவலையும் யாருக்கும் இல்லை.

பெண்கள் பல பணியிடங்களில் ஆண்களுக்கு நிகரான சம்பளம் வழங்கப்படாமல் சுரண்டப்படுகின்றனர். பாலியல் வசவுகள், பாலியல் அத்துமீறல்கள் எனப் பணியிடங்களில் பல்வேறு துன்பங்களுக்கு ஆளாகின்றனர்.

இவற்றிற்கு எதிர்ப்புத் தெரிவித்துக் குரல் உயர்த்துபவர்கள் தனிப்பட்ட பழிவாங்கல்கள் மூலம் அச்சுறுத்தப்படுகின்றனர். அதற்குப் பயந்து பல்வேறு வன்முறைகள் வெளித்தெரியாமல் அமுக்கி வைக்கப்படுகின்றன.

இலங்கையில் யுத்தத்தின் காரணமாகச் சுமார் 80 ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட பெண் தலைமையேற்ற குடும்பங்கள் உருவாக நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டுள்ளன.

இத்தகைய தலைமை தாங்கும் பெண்கள் நிரந்தர வேலை இன்மை, வறுமை காரணமாகப் பல்வேறு துன்பங்களுக்கு ஆளாகியிருக்கின்றனர்.

இந்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்தி நுண்கடன் நிறுவனங்கள் பெண்களை மேலும் சுரண்டுகின்றனர். நுண்கடன் நிறுவனங்களின் அத்துமீறல்களால் பல பெண்கள் தற்கொலைக்குத் தள்ளப்பட்டிருக்கின்றனர்.

உழைக்கும் பெண்களே...!

உலகெங்கிலுமுள்ள பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறைகளுக்குச் சட்டத்தின் மூலம் பெற்றுக்கொண்ட தீர்வுகள் சொற்பமே. இதுவரை பெற்றுக்கொள்ளப்பட்ட தீர்வுகள் யாவும் பெண்களின் ஓர்மமான, விடாப்பிடியான போராட்டங்களின் மூலமே பெற்றுக்கொள்ளப்பட்டன.

பெண்கள் அமைப்பாவதும், அவ் அமைப்புக்குள் தமது அனுபவங்களை, துன்பங்களை பகிர்ந்து கொள்வதன் மூலம் தீர்வுகளை தேட முயற்சிப்பதுமே எமக்கான விடுதலைக்கான திறவுகோலாகும்.

“நீங்கள் நடக்கத் தொடங்கும் வரை, உங்கள் கால்கள் சங்கிலியால் பிணைக்கப்பட்டிருப்பது உங்களுக்கே தெரியாது.” என்ற ரோசா

லக்சம்பர்க் கூற்றின் படி, எமது விடுதலைக்காக எமது கால்கள் நகரும் போதுதான், எம்மைப் பிணைத்துள்ள அடிமைச் சஙகிலிகளை நாம் உணரத் தொடங்குவோம்.

அவ்வாறு உணரத் தொடங்கும் போது, எம்மைச் சரியான திசையில் வழிநடத்த, அமைப்பாக அணி திரள்வதுதான் பெண்களின் இன்றைய அடிப்படைத் தேவையாகும்.

பெண்களை அடக்குமுறைகளுக்குள் கட்டுப்பட்டு நிற்கும், தனித்தனித் தீவுகளாக வைத்திருக்கும் வரை நமக்கு விடுதலை என்பது எட்டாக் கனியே.

திருமணமானபின் தமது உணர்வுகளை வெளிப்படையாகப் பகிர்ந்துகொள்ளக்கூட தோழிகளின்றி, மனவுளைச்சலுக்கு ஆளாகியிருக்கும் பெண்கள் அநேகர். வெளிப்படையாகப் பேசிக்கொள்ள யாருமின்றி இருப்பது துன்பம்.

இதைக் களையப் பெண்கள் முன்வர வேண்டும். தம்மை அமைப்பாக்கிக் கொண்டு, தமக்கு எதிரான குடும்ப, சமூக, அரச வன்முறைகளை இனங்கண்டு களைய, போராட அணிதிரளவேண்டும்.

பெண் விடுதலைச் சிந்தனை அமைப்பானது பெண்கள் மீதான அனைத்து வன்முறைகளுக்கும் எதிராக அமைப்பாக்கம் பெற்றுப் போராட உங்களை அழைக்கிறது.

“சும்மா கிடைக்க சுதந்திரம் என்பது சுக்கா மிளகா கிளியே” என்ற பாரதிதாசனின் கேள்விக்கேற்ப எமக்கான விடுதலையை நாம் சும்மா பெற்றுவிட முடியாது.

இதுவரை பெறப்பட்ட அனைத்து உரிமைகளும் யாரோ போராடி எமக்கு வாங்கித் தந்தவைகளே. எமக்கும் எமது அடுத்த சந்ததிக்குமாக விடுதலைக்கான போராட்டத்தை நாம் முன்னெடுக்க வேண்டும்.

அமைப்பாக்கம் பெற்ற போராட்டங்களை முன்னெடுப்போம்! விடுதலைக்கான கதவுகளைத் திறப்போம்! எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

Latest Offers